Obyczaje żydowskie

Zgodnie ze starą tradycją żydowską wesele może odbywać się w sobotę wieczorem lub w niedzielę. W mniej ortodoksyjnych środowiskach ślub można brać każdego dnia z wyjątkiem soboty, która jest dniem poświęconym modlitwie. Ślub najczęściej odbywa się w synagodze. Nieodłącznym elementem ślubnym jest baldachim, pod którym stają narzeczeni. Wystarczy ustawić go gdziekolwiek i uroczystość zaślubin może się zacząć. Ceremonia ślubna trwa ponad godzinę, towarzyszą jej śpiew i muzyka. Baldachim symbolizuje namiot, w którym (w dawnych czasach) - daleko od koczujących wokół ludzi - konsumowano małżeństwo.

Goście gromadzą się wokół baldachimu według wcześniej ustalonego porządku. Mężczyźni obecni na uroczystości noszą nakrycia głowy, kobiety również, choć nie są one zobowiązane do tego. W czasie ślubu ortodoksyjnego mężczyźni i kobiety zawsze stoją oddzielnie. Rodzina pary młodej stoi przy baldachimie.

Synagogę, w której odbywa się ślub, dekoruje się kwiatami. Baldachim (huppa) ozdobiony jest kwiatami, wstążkami, czasem wspaniałymi haftami. Pod nim stoi mały stolik nakryty białym obrusem, a na stole powinien stać kielich na rytualne wino. Pod baldachimem, obok stolika, na młodą parę czekają rabin i kantor. Następnie, w ściśle określonej kolejności, wchodzą rodziny państwa młodych. Najpierw dziadkowie, rodzeństwo, ojczym (jeśli matka jest rozwiedziona lub owdowiała) panny młodej oraz jej krewni (ciotki, wujowie, dalsi i bliżsi kuzyni) oraz rodzice dziewczynek sypiących kwiatki i niosących welon. Później wchodzą dziadkowie i rodzeństwo pana młodego oraz jego krewni i rodzice chłopca niosącego poduszkę z obrączkami. Dalej w orszaku idą druhny i drużbowie, a za nimi chłopczyk z obrączkami. Na końcu wchodzi pan młody prowadzony przez rodziców, a za nim panna młoda w asyście swoich rodziców. Pannę młodą poprzedzają dziewczynki sypiące kwiaty. Rodzina i krewni panny młodej gromadzą się z prawej strony baldachimu, a pana młodego - z lewej.

W dniu ślubu państwo młodzi oczekują na ceremonię w oddzielnych pomieszczeniach ponieważ nie powinni się widzieć. Tam też przyjmują bliskich. Ceremonii zaślubin dokonuje rabin. Najpierw prosi małżonków i świadków o podpisanie aktu ślubu (ketuby), w którym wymienione są wzajemne zobowiązania moralne i materialne małżonków. Natomiast kontrakt ślubny rabin sporządza osobiście. Po zakończeniu uroczystości ślubnych, młoda małżonka w widocznym miejscu swego domu, powiesi oprawiony kontrakt ślubny.

Po podpisaniu aktu ślubu narzeczeni wraz z orszakiem przechodzą pod baldachim, gdzie panna młoda zatacza trzy koła, które symbolizują trzy obowiązki męża: wyżywienie żony i rodziny, odzianie i płodzenie dzieci. Rabin udziela tzw. "siedmiu błogosławieństw" młodym małżonkom, których wcześniej poucza o obowiązkach małżeńskich. Błogosławi kielich wina, który po nałożeniu obrączki pannie młodej, wychylają nowożeńcy. W "siedmiu błogosławieństwach" dziękuje Bogu za stworzenie świata i ludzkości oraz za przetrwanie Żydów i Izraela. Przypomina, że życie człowieka powinno być poświęcone doskonaleniu świata na chwałę Bożą. Życzy młodej parze szczęśliwego pożycia. Na zakończenie uroczystości ślubnych para młoda rozgniatają nogą kielich owinięty serwetą. Wówczas goście wołają "Mazel Tow". Jest to symboliczny gest wykonywany na pamiątkę zniszczenia świątyni w Jerozolimie. Ma on przypominać, że nawet w najbardziej radosnym momencie życia należy pamiętać o troskach, które mogą nadejść.

Ślub i wesele odbywają się w salach recepcyjnych synagogi, w klubach, w restauracjach. Zapraszanych bywa 100, 200, a nawet 500 osób. W trakcie uczty weselnej odbywa się błogosławienie chały. Kiedy wszyscy goście zostaną poczęstowani cząstkami plecionego ciasta czyli chały, a panna młoda będzie już obniesona na krześle wokół sali, wówczas zaczynają się tańce. Zwykle do tańca przygrywają trzy orkiestry; kapela żydowska, konwencjonalny zespół muzyczny i inny, aby zaspokoić muzyczne gusty wszystkich gości. Menu weselne z reguły składa się z trzech czy czterech dań, podawanych z winem oraz różnorodnych deserów. Jeżeli gospodarze są ortodoksyjni wtedy potrawy są koszerne, przygotowane według bardzo ściśle określonych zasad. Niezależnie od religijnych poglądów zabawa trwa całą noc.

Państwo młodzi, tak jak w innych kulturach i religiach, otrzymują prezenty ślubne.

 



 

Ostatnio dodane

Popularne