W wyniku porozumienia zawartego pomiędzy Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską dążących do harmonijnego i trwałego uregulowania wzajemnych stosunków podpisano Konkordat. W związku z postanowieniami art. 10 Konkordatu i po uchwaleniu zmian w polskim ustawodawstwie zaistniała w Polsce możliwość zawierania małżeństwa konkordatowego, tzn. małżeństwa kanonicznego, które pociąga za sobą skutki prawne przewidziane w ustawodawstwie polskim. Wynika z tego, iż dwie oddzielne ceremonie ślubne tj, jedna w Urzędzie Stanu Cywilnego, a druga w kościele nie są już konieczne.

Artykuł 10 Konkordatu brzmi:

1. Od chwili zawarcia małżeństwo kanoniczne wywiera takie skutki, jakie pociąga za sobą zawarcie małżeństwa zgodnie z prawem polskim, jeżeli

* między nupturientami nie istnieją przeszkody wynikające z prawa polskiego,

* złożą oni przy zawieraniu małżeństwa zgodne oświadczenie woli dotyczące wywarcia takich skutków i

* zawarcie małżeństwa zostało wpisane w aktach stanu cywilnego na wniosek przekazany Urzędowi Stanu Cywilnego w terminie pięciu dni od zawarcia małżeństwa; termin ten ulega przedłużeniu, jeżeli nie został dotrzymany z powodu siły wyższej, do czasu ustania tej przyczyny.

2. Przygotowanie do zawarcia małżeństwa kanonicznego obejmuje pouczenie nupturientów o nierozerwalności małżeństwa kanonicznego oraz o przepisach prawa polskiego dotyczących skutków małżeństwa.

3. Orzekanie o ważności małżeństwa kanonicznego, a także w innych sprawach małżeńskich przewidzianych w prawie kanonicznym, należy do wyłącznej kompetencji władzy kościelnej.

4. Orzekanie w sprawach małżeńskich w zakresie skutków określonych w prawie polskim należy do wyłącznej kompetencji sądów państwowych.

5. Kwestia powiadamiania o orzeczeniach wskazanych w ustępach 3 i 4 może być przedmiotem postępowania określonego w artykule 27.

6. Celem wprowadzenia w życie niniejszego artykułu dokonane zostaną konieczne zmiany w prawie polskim.

Małżeństwo powinno być zawierane w parafii jednego z narzeczonych, gdzie załatwia się również wszelkie formalności przedślubne. W kancelarii parafialnej, do której należy się zgłosić trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu należy złożyć następujące dokumenty:

* - aktualne świadectwo chrztu z adnotacją o stanie wolnym oraz o przyjęciu sakramentu bierzmowania,

* - zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wykluczających możliwość zawarcia małżeństwa, wydane przez kierownika USC oraz datę i treść złożonych oświadczeń odnośnie nazwisk przyszłych małżonków i ich dzieci w 3 egzemplarzach. Zaświadczenie nie może mieć więcej niż 3 miesiące, gdyż po upływie tego czasu traci moc urzędową, dlatego występując o nie należy brać pod uwagę datę ślubu ustaloną w kościele,

* - potwierdzenie ukończenia lub uczestnictwa w kursie przedmałżeńskim,

* - dowód osobisty.

Ponieważ kurs przedmałżeński trwa 10 tygodni dlatego warto zarezerwować sobie termin ślubu wcześniej, aby bez przeszkód móc przystąpić do ślubu. Protokół przedślubny spisuje się na podstawie złożonych w kancelarii parafialnej dokumentów. Na ich podstawie spisuje się również zapowiedzi, które wywieszone są w parafii obojga narzeczonych.

Jeżeli osoba pragnąca wejść w związek małżeński jest spoza parafii, w której dokonywane są formalności, wówczas jest zobowiązana dostarczyć prośbę o wygłoszenie zapowiedzi do swojej parafii. Następnie narzeczeni przystępują do sakramentu pokuty zaznaczając, że jest to spwiedz przedślubna aby uzyskać podpis na specjalnym formularzu. Zaraz po wygłoszeniu zapowiedzi narzeczeni powinni dostarczyć do kancelarii parafialnej zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi oraz aktualne tzn. sporządzone najwyżej 3 miesiące przed dniem wydania, zaświadczenie o braku okoliczności wykluczających zawarcie małżeństwa ( w 3 egzemplarzach), które jest sporządzane przez kierownika USC w miejscu zamieszkania jednego z narzeczonych ( nupturientów ).

W przypadku osób rozwiedzionych należy przedstawić skrócone odpisy aktów urodzenia, skrócony odpis aktu małżeństwa z adnotacją o jego rozwiązaniu lub sentencję wyroku sądu oraz dokumenty stwierdzające tożsamość do wglądu.

W przypadku wdowców należy przedstawić skrócone odpisy aktów urodzenia, odpis aktu zgonu współmałżonka oraz do wglądu dokumenty stwierdzające tożsamość, a w przypadku przedstawienia paszportu - zaświadczenie o zameldowaniu.

W przypadku gdy jedną z osób pragnących wejść w związek małżeński jest cudzoziemiec należy przedstawić odpis aktu urodzenia wraz z tłumaczeniem dokonanym przez tłumacza przysięgłego, zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa wydane przez właściwy organ w jego kraju,tzn. w kraju cudzoziemca albo przedstawicielstwo dyplomatyczne badź postanowienie sądu rejonowego zwalniające z obowiązku przedłożenia zaświadczenia o zdolności prawnej. Ponadto do wglądu należy przedstawić dowody tożsamości tj. paszport, a w przypadku zamieszkania w Polsce na stałe, kartę stałego pobytu. W przypadku pobytu czasowego należy przedstawić ważną wizę pobytową bądź inny dokument uprawniający do pobytu w Polsce.

Aby zawrzeć małżeństwo według prawa kanoniczego tydzień przed ślubem narzeczeni winni zgłosić się do kancelarii parafialnej razem ze świadkami aby spisać akt ślubu. Tylko osoby pełnoletnie mające zdolność do czynności prawnych mogą być świadkami. W przypadku kiedy świadkowie nie mogą stawić się osobiście narzeczeni muszą podać ich imiona, nazwiska, wiek i adresy. Dzień przed ślubem narzeczeni przystępują do sakramentu pokuty, natomiast w dniu ślubu dostarczają do zakrystii obrączki oraz poświadczenie odbytej spowiedzi. Po zawarciu małżeństwa duchowny sporządza zaświadczenie potwierdzające, iż w jego obecności złożone zostały oświadczenia dotyczące woli, aby związek ten został uznany przez prawo cywilne. Zaświadczenie o zawarciu małżeństwa zostaje podpisane przez małżonków oraz świadków, po czym duchowny w ciągu 5 dni przekazuje je do USC, drugi egzemplarz zaświadczenia przekazuje małżonkom, trzeci pozostaje w aktach urzędu parafialnego. Do 2 tygodni od daty ślubu można odebrać skrócone odpisy aktów urodzenia, będące podstawą wydania nowych dowodów osobistych.